zarejestruj się | przypomnij haslo

 

„Prawa strona literatury”, rozumiana przez Urbanowskiego jako kolekcja tekstów zaświadczająca o poglądach i postawach przedstawicieli wydzielonej przezeń „formacji intelektualnej” (i artystycznej), odwiedzana była przez znawców literatury współczesnej znacznie rzadziej niż „strona lewa”, która w czasach PRL-u – nawet w swych miernych dokonaniach – została szczegółowo opisana.  Wokół manifestacji prawicowych przekonań w literaturze polskiej narosło sporo mitów, pojawiły się upraszczające sądy oraz diagnozy zbyt pośpieszne. Maciej Urbanowski przezwycięża uprzedzenia, proponuje próby empirycznych sprawdzeń. Uważnie czyta i przegląda teksty pisarzy o orientacji prawicowej. Materiał jest bogaty i zróżnicowany, przeto tworzona panorama okazuje się rozległa. Walorów poznawczych tego zbioru szkiców nie da się zakwestionować. Sprawdzeniom towarzyszą rewindykacje, rewizje, reinterpretacje. Jak kilkakrotnie pisze Urbanowski, kanon tekstów literatury polskiej XX wieku się rozszerza,  przy czym nie chodzi tutaj wyłącznie o przysporzenia ilościowe, o klasyfikowanie czy też dołączanie fiszek do katalogu, lecz ważniejszy staje się wielowymiarowy ogląd opisywanych zjawisk, różnicowanie idei, szukanie uzasadnień (i niekiedy: usprawiedliwień) wybranych postaw światopoglądowych.

prof. dr hab. Wojciech Ligęza

 

Maciej Urbanowski – historyk literatury polskiej XX wieku, krytyk literacki, edytor; pracownik Katedry Krytyki Współczesnej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego; współzałożyciel i redaktor dwumiesięcznika „Arcana”. Jest autorem monografii Nacjonalistyczna krytyka literacka w II RP (1997) oraz Człowiek z głębszego podziemia. Życie i twórczość Jana Emila Skiwskiego (2003). Opublikował także zbiory szkiców krytycznych Oczyszczenie (2002) oraz Dezerterzy i żołnierze (2007). Przygotował do druku wybory pism m.in. Andrzeja Trzebińskiego, Kazimierza Wyki, Ferdynanda Goetla i Jerzego Brauna.

 

KSIĄŻKA DOSTĘPNA W WERSJI ELEKTRONICZNEJ: